NaturalSwiss NaturalSwiss Logo Contact Details:
Main address: Route de Crassier 7 CH-1262 Nyon Lake Geneva ,
Tel:+48 223 895 888, E-mail: obslugaklienta@naturalswiss.ch
Jak poynać kiedy jest Ci potrzebna detoksykacja i oczszczenie jelita grubego? Co kryje się za problemami trawiennymi? Odpowiedzi są oczywiste!

Literatura naukowa na temat działania kwasów huminowych

Efekty działania huminianu sodu na zwierzęta napromieniowane śmiertelną dawką

G.G. Pluhova, N.A. Družina, L.M. Stepčenko, E.E. Čebotarjov

Autorzy badali lecznicze działanie huminianu sodu na szczurach napromieniowanych śmiertelną dawką promieniowania gamma 60Co W przypadkach, w których huminian sodu podawano 5-10 minut po 193,5 MK / kg (LD100/30), pozostało przy życiu 43,3% zwierząt; Po napromieniowaniu dawką 232,2 mK / kg (LD100/9), stwierdzono u napromieniowanych zwierzętach przedłużony okres ich zgonu.

Wśród wielu środków wymienionych w książkach naukowych, które mają chronić przed napromieniowaniem, nie znajduje się ani jeden, który by nie był toksyczny lub nie powodował skutków ubocznych. Obecnie w centrum uwagi naukowców znajdują się środki ochronne pochodzenia naturalnego, które są metabolitami roślin i zwierząt: polisacharydy, wyciągi tkankowe, pierwiastki śladowe, nukleotydy, kwasy nukleinowe i podobne. Preparaty te wykazują szeroki zakres działania, są mniej toksyczne oraz ogólnie poprawiają funkcje systemu immunologicznego całego organizmu.

Jedyną wadą preparatów jest to, że ich działanie przeciwko napromieniowaniu skutkuje jedynie w przypadku napromieniowania śmiertelną dawką (LD50). Należą do nich, wciąż jeszcze całkiem niepoznane substancje humusowe, które na podstawie skutków biologicznych zwiększają odporność organizmu (zwłaszcza w ekstremalnych warunkach), jak zostało to opublikowane w następujących artykułach (1-3). Na podstawie tych danych przeprowadzono badania na temat skutków huminianu sodu na zwierzętach poddanych promieniowaniu śmiertelną dawką

Materiały i metody

Doświadczenia były przeprowadzone na 200 białych nieoznakowanych szczurach – samcach (waga zwierząt przed rozpoczęciem badań wynosiła 120-130g). Zwierzęta pochodzą z Instytutu Onkologii R.E. Kaveckij Ukraińskiej Akademii Nauk. Zwierzęta do rozpoczęcia badań były trzymane po dziesięć sztuk w standardowych warunkach, karmione były standardowym pokarmem (PK-020-23) i wodą. Naświetlanie całego ciała zwierząt było wykonane promieniami gamma K250 000 60CO i jednocześnie napromieniowano grupy eksperymentalne i grupy kontrolne. Wartość dawki wynosi 7,64 – 10,4 A/kg.

Wszystkie zwierzęta podzielono na pięć grup:

  1. Grupa kontrolna – zwierzęta Były poddane promienianiu o sile 193,5 MK / kg, a po napromieniowaniu podano im sól fizjologiczną (w trzech seriach 10-10 sztuk);
  2. Zwierzęta poddano promieniowaniu o sile 193.5 mK / kg, i 5 -10 minut po napromieniowaniu otrzymały huminian sodu (w 3 seriach 10-10 każdego);
  3. Grupa kontrolna – zwierzęta były poddane promieniowaniu o sile 232.2 mK / kg i zaraz potem otrzymały sól fizjologiczną (w 2 seriach 10-10 szt.)
  4. Zwierzęta poddano promieniowaniu o sile 232,2 mK/kg i po 15-20 minutach od napromieniowania otrzymały roztwór huminianu sodu (w 2 seriach 20-20 szt.)
  5. Zwierzęta poddano promieniowaniu o sile 232,2 mK/kg i 15-20 minut po napromieniowaniu otrzymały roztwór huminianu sodu (w 2 seriach 10-10 szt.).

Huminian sodu po napromieniowaniu podawano
w jednej dawce 0,1%- ego roztworu (w przeliczeniu na dawkę 3,3 mg / kg) do jamy brzusznej. Dawka była ustalona na podstawieo informacji otrzymanych z literatury naukowej oraz aktywność biologiczną huminianu sodu (3). Działanie surowicy oceniano na podstawie kinetyki śmiertelności i średniego czasu przeżycia do 60 dni od napromieniowania. Oceniając dynamikę choroby popromiennej 1, 4, 8, 12, 20 i 30 dni, były u zwierząt wykonane badania krwi. Zmiany dotyczące ilości płytek krwi były przedstawione w procentach, w porównaniu z krwią pobraną przed napromieniowaniem zwierząt. Wyniki opracowano na zasadzie testu t-Student.

Badania dotyczące wpływu preparatów zawierających kwasy huminowe na układ krwionośny szczurów poddanych promieniowaniu gamma Co60.

Podczas trwania eksperymentów w grupach określonej liczby zwierząt, przeprowadzono następujące badania i leczenia:

1. Grupa kontrolna (standardowy chów+zwykła woda) 20 szt.
2. 7 Gy 60Co promieniowanie gamma (standardowy chów + zwykła woda) 25 szt.
3. Przygotowanie wstępne w czasie trwania 7 dni z karmą zawierającą kwasy huminowe (substancja czynna 30mg/dzień) i 7 Gy napromieniania całego ciała, dalej karmienie przez 4 tygodnie karmą zawierającą kwasy huminowe (30 mg / dobę). 25 szt.
4. Przygotowanie wstępne w czasie trwania7 dni z karmą zawierającą kwasy huminowe (substancja czynna 60 mg / dobę), a 7 Gy napromieniania całego ciała, i dalej karmienie przez 4 tygodnie karmą zawierającą kwasy huminowe (60 mg / dobę). 25 szt.
5. Przygotowanie wstępne w czasie trwania 7 dni z zastosowaniem roztworu substancji czynnej 90 mg/kg przez sondę żołądkową, następnie 7Gy wstępne leczenie sondą żołądkową przez 4 tygodnie. 25 szt.
Razem: 120 szt.

1. Ilustracja: Działanie 60Co promieniowania gamma na całe ciało i / lub działanie kwasu huminowego oraz ich skuteczność dotycząca zmiany wagi zwierząt, przedstawiono w tabeli nr 2, 5 ilustracja.

1. Ilustracja

2. Ilustracja: Działanie 60Co promieniowania gamma
na całe ciało i / lub działanie różnych dawek kwasu huminowego w odniesieniu do wagi zwierząt.

2. Ilustracja

3. Ilustracja: Działanie 60Co promieniowania gamma na całe ciało i/lub działanie różnych dawek kwasu huminowego w odniesieniu do wagi śledziony u szczurów.

3. Ilustracja

4. Ilustracja: Na podstawie zmian ilości białych krwinek można ocenić, że tydzień po napromienianiu grupa napromieniowanych zwierząt, a także grupa zwierząt napromieniowanych i jednocześnie leczona różnymi dawkami kwasu huminowego reaguje odmiennie.

4. Ilustracja

5. Ilustracja: Działanie preparatów z kwasów huminowych podawanych w różnych dawkach w odniesieniu do zmian ilości białych krwinek szczurów napromieniowanych 7 Gy.

5. Ilustracja

6. Ilustracja: Działanie preparatów z kwasów huminowych podawanych w różnych dawkach w celu zmiany ilości trombocytów u szczurów napromieniowanych 7 Gy.

6. Ilustracja

Ocena wyników

Na pierwszej ilustracji przedstawiono wskaźnik śmiertelności wszystkich pięciu grup. Przed rozpoczęciem eksperymentu wszystkie zwierzęta były w 100% – doskonałym stanie zdrowia. W związku z tym, że poszczególne grupy otrzymały jednakową dawkę były połączone w grupy.

1. Ilustracja

1. Ilustracja: Dynamika śmiertelności zwierząt po napromieniowaniu 60Co.

  1. – 193,5 mK/kg napromieniowanie +fizjologiczny roztwór soli;
  2. – 193,5 m / kg, napromieniowanie i po 5 – 10 minutach huminian sodu
  3. – 232,2 m / kg napromieniowanie +fizjologiczny roztwór soli;
  4. – 232,2 m / kg napromieniowanie i po 5 – 10 minutach huminian sodu.
  5. – 232,2 mK / kg napromienianie i po 15- 20 minutach huminian sodu.

Pozioma oś wykresu przedstawia czas, natomiast pionowa oś pokazuje procent zwierząt, które przeżyły.

2. Ilustracja

2. Ilustracja: Zmiana liczby komórek krwi po napromieniowaniu zwierząt 193,5 mK / kg 60Co ((a)) – (białe krwinki ((b)) – granulocyty neutrofilowe ((B)) – limfocyty,

1. – Kontrola,
2. – Grupa doświadczalna

Po napromieniowaniu dawką 193,5 mK/kg (1.ilustracja, wykres 1 i 2) wyginięcie zwierząt z grupy kontrolnej nastąpiło w 22 dniu. Po jednorazowym podawaniu huminianu sodu po 5-10 minutach od napromieniowania w 30 dniu żyło 47% zwierząt, pozostałe żyły do 60 dnia. Średni okres przeżycia w grupie kontrolnej to 13,9 dni, natomiast w grupie doświadczalnej 34,2 dni, co oznacza, że preparat 2,5-krotne zwiększył okres przeżycia do 60 dni.

Badanie komórek krwi przedstawia paradoksalny wynik : u zwierząt doświadczalnych w porównaniu ze zwierzętami z grupy kontrolnej wykryto szybkie zmiany dotyczące ilości białych krwinek, jak również ilości kontrolowanych typów białych krwinek. Liczba komórek z grupy kontrolnej osiągnęła swoje minimum dopiero na 8 dzień, podczas gdy w grupie doświadczalnej przy pozornie nagłym i znacznym spadku liczby białych krwinek może być uzyskany z dnia 4 każdego typu komórek badanego tendencję do normalizacji. Znaczną redukcję komórek krwi w grupie badawczej po mm3 wyjaśnia fakt, że odwodnienie (dehydratacja) w tej grupie było mniejsze niż w grupie kontrolnej. Na podstawie wcześniejszych badań, jednak nie można wykluczyć wpływu preparatu na regulację szpiku kostnego (ewentualny wpływ zapobiegający wydalaniu komórek krwi ze szpiku kostnego).

Po napromieniowaniu dawką 232,2 mK/kg zwierzęta padły za 4-8 dni, co gorsze aż 75%, padło za 4-5 dni (4 dnia 65%, 5 dnia 10 %). Dawkowanie preparatu 15-20 minut po napromieniowaniu praktycznie nie wpłynęło na dynamikę śmiertelności (5 wykres). Spośród zwierząt, które 5- 10 minut po napromieniowaniu otrzymały preparat na 5 dzień padło aż 47,5 %, w 4 dniu 37,5 %, natomiast w 5 dniu 10 %). 37,5% zwierząt żyło do 11 dnia. Średni czas przeżycia w 4 grupie wzrastał w statystycznie nieistotnym tempie (p jest mniejsza lub równa 0,02). Należy zauważyć, że znacząca (statystycznie istotna) liczba zwierząt przeżyła zespół żołądkowo-jelitowy w badanej grupie w porównaniu z grupą kontrolną (0,02 jest mniejsza niż p lub równa “,” p = “” jest większa).

Badanie komórek krwi przyniosło wyniki zbliżone do tych przedstawionych wyżej. Podobnie jak w grupie 2 również w 4 grupie (która wykazywała efekt leczniczy) można było przedstawić wyraźne i szybsze zmiany dotyczące białych krwinek. W 5.grupie gdzie preparat nie miał wpływu na czas przeżycia, były wykazane wyższe wskaźniki, na podstawie, których można ocenić jego korzystny efekt. Ogólnie efekt był ten sam; w grupie zwierząt, w której po raz pierwszy namierzono mniejsze wartości, zwierzęta żyły dłużej. W porównaniu do dwóch pierwszych grup, w przypadku dawki napromieniowania 232.2 mK / kg w czasie eksperymentu dotyczącego ilości komórek nie wykazano tendencji poprawy.

Na podstawie uzyskanych wyników można dojść do następującego wniosku: huminian sodu w badanym stężeniu oraz przy badaniu wstępnego schematu ma w przypadku śmiertelnej dawki napromieniowania znaczące działanie ochronne przed napromieniowaniem, preparatat jest do pewnego stopnia skuteczny w odniesieniu do chorób popromiennych przewodu pokarmowego. Na podstawie ustaleń zawartych w literaturze (3), wiemy, że substancje humusowe są skuteczne w środowisku zasadowym. Działanie takich substancji stosowanych bezpośrednio po napromieniowaniu jest prawdopodobnie związane z powyższym, ponieważ w zależności od alkalizacji – zasadowość organizmu następuje w 20 minut po napromienieniu. Zjawisko to może być przyczyną zmniejszenia skuteczności preparatu stosowanego 15-20 minut po napromienieniu (5.grupa). W przypadku kwasów huminowych różnego pochodzenia charakterystyczne jest występowanie polifenolowych pierścieni, które są odpowiedzialne za efekty fizjologiczne (3). Istnienie tych grup wyjaśnia również i radio ochronny efekt kwasów huminowych i huminianu sodu. Duża różnica między huminianem sodu LD50 (0,536 g / kg) i jego dawką terapeutyczną (0,003 g / kg), wyjaśnia, że indeks terapeutyczny huminianu sodu = 165 i jej wskaźnik ochronny = 233

W związku z tym, że huminian sodu w schemacie dawkowania przy stosowaniu dawki śmiertelnej nie przyniósł 100% przeżycia, jego wpływ powinien być uzupełniony o inne metody terapeutyczne, które powinny być stosowane razem, tworząc kompleksową terapię.

Bibliografia

1. Христова Л.А. Гуминовые удобрения. Теория и практика их применения. 1977. Т.6. Днепропетровск. С. 3–14,
2. Горовая А.И., Грановский Н.М, Кравцова Л.В., Беленьковская Т.Б. Тканевая терапия по В.П. Филатову. 1977. Одесса. С. 17–19.
3. Гуминовые удобрения, Теория и практика их применения. 1980. Т. 7. Днепропетровск. 293 с.

Instytut Onkologii R.E. Kaveckij Ukraińskiej Akademii Nauk, Kijów,
16.06.1986

Doświadczenia kliniczne związane z użyciem kwasów huminowych.

W pierwszym etapie badania były przeprowadzone na pacjentach bez grupowania. Jedynym kryterium był u pacjentów niedobór żelaza, co zostało potwierdzone w testach laboratoryjnych. Ilościowy i jakościowy obraz wartości retikulocytów we krwi, We i se-Fe, ferrytyny i enzymów wątrobowych były sprawdzane co miesiąc. Leków nie podawano 5-7 dni przed wykonaniem testów laboratoryjnych.

U pacjentów stwierdzono różne dolegliwości.

  1. Ostra i przewlekła utrata krwi
    • Krwawienie z przewodu pokarmowego
    • Utrata krwi z powodu obfitego krwawienia miesiączkowego.
    • Znaczna utrata krwi przy porodzie.
  2. Długotrwała i wyniszczająca choroba i różne inne zaburzenia: choroba Leśniowskiego-Crohna
  3. Większe zapotrzebowanie, np. z powodu rozwoju lub karmienia piersią.
  4. Błędy żywieniowe

Suplementacja żelaza w każdej grupie pacjentów spowodowała znaczną poprawę wartości hematologicznych w strefie se-Fe. U każdego z pacjentów doszło do znacznej poprawy ogólnego stanu zdrowia zarówno fizycznego, jak również psychicznego. Ponadto ustąpiły dolegliwości związane z niedoborem żelaza.

Dwie grupy wykazały odchylenia od oczekiwanych wyników.

  • Pewna pacjentka cierpiała z powodu silnego poporodowego krwawienia, w związku z tym stosowała
    2 x dziennie 2 tabletki. Morfologia krwi uległa znacznej poprawie (MCV z 3,4 M na 4,3 M, natomiast po miesiącu na 4,9 M,HGB: 100 g/1 na 120 g / 1 potem 131 g/1). Wartość MCV nie wzrosła a wartość se-Fe znacznie spadła w porównaniu do normalnej średniej / 11,9umol/1(wciąż jednak mogła karmić piersią).

U pacjentów stwierdzono jednak, znaczny wzrost enzymów wątrobowych w drugim miesiącu terapii. Po zmniejszeniu dawki do 2 x po1 tabletce, wartości te uległy normalizacji.

  • W grupie pacjentów cierpiących na chorobę Leśniowskiego – Crohna charakterystyczne jest to, że znacznie wzrosła liczba krwinek, podczas gdy wartości-Fe nie udało się znormalizować. Należy podkreślić, że pacjenci znacznie chętniej stosują Humicin niż jakiekolwiek inne suplementy żelaza, ponieważ w nikt z tej grupy nie miał żadnych zaburzeń żołądkowo-jelitowych.

Podsumowując swoje doświadczenia, chętnie stosuję właśnie ten lek w leczeniu wszelkich form niedoboru żelaza z powodu obiektywnych zmian w wartościach laboratoryjnych oraz poprawy subiektywnych dolegliwości pacjentów, wyraźnie wskazują na skuteczność kwasów huminowych.

Dr Mátyus, ordynator,
konsultant w dziedzinie toksykologii z Wojskowego Instytutu Medycznego na Węgrzech.

Gratulacje!
Włożyłeś do koszyka błonnik do oczyszczania jelit Clean Inside na pół miesiąca, ale Twój prezent pojawi się tylko wtedy, gdy zrobisz zakupy o wartości co najmniej 140 PLN

×